IK LEEF ECHT NOG

141

Het is weer december! Wat er in een korte tijd toch veel kan veranderen zeg! Ik schreef nu iets langer dan een maand geleden dat ik terug zou zijn, maar dan met school als prioriteit op nummer één. Ik begon vol goede moed aan het schrijven van leuke blogs en ineens BAM. site offline. What the…… Ik kon wel janken. Wat was er mis, hoe kon dit gebeuren?!

Een periode van stress volgde, het bleek dat ik ontzettend veel spammail verzond en mijn site vol malware stond. UHM hoe dan? – Dat is allemaal nog een beetje vaag eigenlijk. Gelukkig heb ik lieve mensen om me heen die me vlug konden helpen. We kregen mijn site terug, maar haalden ‘m gelijk maar offline, om alle schade te herstellen. En nu ben ik terug, of ja..

Zoals je misschien wel (hopelijk niet 🙂 ) is opgevallen, is niet alles helemaal meer zoals het was – working on it- maar dat komt ook doordat ik eigenlijk een nieuwe lay-out wil. Een frisse start om het zo maar te zeggen. Dat zou alleen ook betekenen dat ik niet meteen weer aan de slag kan.. En dat voelt stom, aangezien ik net een maand “We zijn er snel weer!” online had staan. Ik vind schrijven en fotograferen nog steeds heel fijn om te doen en naast school is dat een beetje ontspanning. Dat wil ik gewoon weer doen nu, niet nog langer wachten. Misschien dat ik het doe aan het begin van het nieuwe jaar. Dat zou leuk zijn toch? Een nieuw jaar beginnen met een ‘nieuwe’ blog. Let me know what you think!

Maar… hoe gaat het nu eigenlijk met me? – Ik wilde deze update kort houden, dus doe mijn best- In mijn vorige artikel liet ik dus weten dat ik een beetje een down-periode had. Ik kreeg lieve berichtjes van een paar mensen (bedankt daarvoor, dat was fijn) en ben eigenlijk maar ‘gewoon’ weer aan de slag gegaan. Hulp gevraagd op school.. begonnen met bijles.. ontslag genomen……… en oh hey, de liefde is ook going strong. Ik moet zeggen dat ik, als het om schoolwerk gaat, nog steeds steekjes laat vallen, maar nu de toetsweek achter de rug is voel ik me wel steeds rustiger worden. De stress van de onvoldoendes is wat afgezakt, de toetsen waar ik bang voor was heb ik verprutst en hey, ik zie eigenlijk dat het vrij weinig uitmaakt. (Oke dit moet geen motivatie voor je zijn om jouw toetsen ook te verpesten want in the end zijn alle onvoldoendes vervelende minpuntjes, maar je snapt me, een keer iets belangrijks verpesten kan gebeuren en je gaat gelukkig niet meteen dood.) Het is nog wachten op twee cijfers en dan kan ik een beslissing maken over een herkansing. Dat wordt een fijne herkansing geloof ik, want alle onvoldoendes op mijn SE lijst zijn weg! En dan kan ik eindelijk wat meer rust pakken én natuurlijk lekker veel tijd in mijn blog steken.

Nog bedankt voor de lieve berichtjes <3 Het is fijn om terug te zijn.

 

Liefs!

 

 

2 thoughts on “IK LEEF ECHT NOG

  1. yay, julia! Je bent er weer! Fijn dat het toch wat beter gaat. Een toets verprutsen is inderdaad echt niet het einde van de wereld, al kan dat soms wel zo voelen. Enne dat met je lay-out aan het begin van het jaar is een tof idee! Zou ik doen, hihi. Liefs, Klaske

  2. Wat een gedoe met je blog, ik snap dat je daar enorm van baalt! Maar leuk dat je er weer bent, en een nieuwe lay-out komend jaar is misschien wel een goed idee! 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *