Ik leef nog!

Still_alive

Uhhh HEY!? It’s been a while! Het is wel vaker rustig geweest op mijn blog, maar de afgelopen weken heb ik het even helemaal stopgezet. Alles trouwens (dát was niet zo handig.)… Ik wil nou niet een dikke drama scheppen en mezelf zielig noemen maar oh my god ik geloof dat ik tegen het randje van overspannen aan zit? Oh, ik weet dat ik dit behoorlijk vrolijk weet weg te wuiven, maar vanbinnen ben ik de laatste tijd echt een MESS.

Ik wou dat ik kon zeggen dat het een dipje is, dat is ook wat ik het een paar maand geleden terug noemde, maar een dipje duurt geen half jaar? Ik vóel me gewoon echt uitgeput en lig het liefst de hele dag in bed. Bijslapen zou fijn zijn ja, maar vaak lig ik dan gewoon alleen maar te piekeren. Soms vergeten de mensen om me heen dat het voor mij óók vermoeiend is.

Misschien is het de examenstress die ik in de verte hoor bulderen en steeds dichterbij komt.. Misschien is het iets anders… Misschien ben ik gewoon niet meer gemotiveerd.. Misschien is het de puberteit… Maar over minder dan vier maanden ben ik 18 en je zou kunnen zeggen, dat het dan wel tijd is om de puberteit gedag te zeggen. Ik dacht sowieso dat ik die al wel een dikke doeiiiiii gegeven had.

Lekker puberaal kan ik zeggen dat niets gaat zoals ik het wil. Ik maak me meer druk om hoe ik een perfecte instagramfeed maak dan om mijn huiswerk en oh, kijk eens even in mijn kledingkast? Ik vind al mijn kleren stom. Alles moet anders en opnieuw en over en weg. Wáár komt die onzekerheid en onrust nu toch vandaan?!

Vóórdat dit een hele klaagzang wordt over hoe moeilijk het leven wel niet is (Uh, Julia, misschien moet je het nog even doorlezen, look what you just did there.) Wil ik ook de lieve mensen om me heen bedanken.

Van veel lieve mensen krijg ik wel tips om rust te vinden, boeken lezen bijvoorbeeld, en die tips waardeer ik echt! Toch kan ik de rust niet vinden om stil te gaan zitten en me te concentreren op een boek. Over concentratie gesproken trouwens… asgjskshd. Héb je nog tips? Ze zijn welkom!

Toch ben ik de laatste tijd wel heel blij. Vooral als ik me niet bezig hoef te houden met alle verplichtingen van het leven. Mijn oma zei vanmiddag nog “Het is niet erg dat je er bijna niet bent, je bent je horizon aan het verbreden en je moet meer genieten.” Lief mens is het. Er zijn toch wel een heleboel lieve mensen waarmee ik graag omga; jullie zijn schatten. <3

Al met al geloof ik dat ik terug ben. Hier in ieder geval. Ik ga mijn best doen! School wordt wel mijn nummer één prioriteit maar mijn blog met stipt op twee! (niet meer op 5 of 6, zoals de afgelopen tijd. 🙂 )

Tips mag je absoluut achterlaten. Bedankt voor het lezen <3

Een fijne vakantie nog!

 

Liefs

5 thoughts on “Ik leef nog!

  1. Ah lieve Julia, wat vervelend joh! Ik herken me hier wel een klein beetje in en als het echt nog lang duurt, zou ik wel eventjes naar de huisarts gaan. Wie weet zit er een medische oorzaak achter of heeft hij tips. Het kan echt nooit kwaad. En zorg goed voor jezelf! Gun jezelf de tijd. Ik zou proberen om de hele dag gewoon bezig te zijn en echt alleen ’s nachts te slapen. Bijslapen, hoe stom het ook klinkt, heeft echt niet veel zin. (zegt de ervaringsdeskundige) Doe vooral de dingen waar je blij van wordt, dan knap je echt het snelst weer op. Voor tips/vraagjes staat de deur altijd open.

    Dikke knuffel! <3

  2. Wat rot zeg, dat je je zo ‘futloos’ voelt! Het lijkt me echt vervelend om zo moe te zijn, en het lijkt me ook lastig om het uit te leggen aan je omgeving. Probeer anders eens dat soort mooie momentjes met mensen om je heen te onthouden, op te schrijven misschien, om op terug te kunnen kijken als je je rot voelt! Ik hoop dat je je snel weer beter mag voelen Julia, en maak je vooral niet teveel zorgen, je hebt nog een heel leven voor je liggen 🙂 Liefs!

  3. Pingback: IK LEEF ECHT NOG |

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *